พระราชบัญญัติ และข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง
📘 พระราชบัญญัติสุขภาพจิต พ.ศ. 2551 (แก้ไขเพิ่มเติม 2562)
พระราชบัญญัติสุขภาพจิต พ.ศ. 2551 เป็นกฎหมายที่มุ่งคุ้มครองสิทธิของบุคคลด้านสุขภาพจิต
รวมทั้งวางกรอบการปฏิบัติในการดูแลรักษา ฟื้นฟู และปกป้องสิทธิของผู้ป่วยทางจิตใจ
สาระสำคัญ
- กำหนดสิทธิของบุคคลทุกคนที่จะได้รับการดูแลด้านสุขภาพจิตอย่างเหมาะสม
- ห้ามเลือกปฏิบัติหรือดูหมิ่นผู้ป่วยจิตเวช
- การบำบัดรักษาผู้ป่วยจิตเวช ต้องทำด้วยความสมัครใจ เว้นแต่กรณีที่กฎหมายกำหนด (ผู้ป่วยมีอันตรายต่อตนเองหรือผู้อื่น)
- จัดตั้ง “คณะกรรมการสุขภาพจิตแห่งชาติ” เพื่อกำกับดูแลนโยบาย
- มีมาตรการฟื้นฟูสมรรถภาพและคุ้มครองสิทธิผู้ป่วย
วันที่ประกาศ: 20 กุมภาพันธ์ 2551 (ฉบับแก้ไข 15 กรกฎาคม 2562)
📘 พระราชบัญญัติการคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ. 2557
พระราชบัญญัติการคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ. 2557 จัดทำขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาคนไร้บ้านและผู้ด้อยโอกาส
โดยให้มีการจัดสวัสดิการและคุ้มครองเพื่อให้บุคคลเหล่านี้สามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างปกติสุข
สาระสำคัญ
- นิยาม “คนไร้ที่พึ่ง” อย่างชัดเจน
- รัฐต้องจัดให้มี “สถานคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง” เพื่อให้การช่วยเหลือด้านที่พักพิง อาหาร และการฟื้นฟูอาชีพ
- มีระบบคัดกรองผู้เข้ารับการคุ้มครอง เพื่อให้เหมาะสมกับแต่ละบุคคล
- จัดให้มีคณะกรรมการเพื่อกำหนดนโยบายและกำกับดูแล
- เน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิต และคืนคนไร้ที่พึ่งกลับสู่สังคม
วันที่ประกาศ: 23 ธันวาคม 2557
📘 พระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ. 2559
กฎหมายฉบับนี้ถูกตราขึ้นเพื่อยกเลิก พ.ร.บ. ควบคุมการขอทาน พ.ศ. 2484
และปรับปรุงมาตรการใหม่ให้สอดคล้องกับสภาพสังคมปัจจุบัน
สาระสำคัญ
- กำหนดนิยาม “การขอทาน” และการแสดงอันมีลักษณะเป็นการขอทาน
- ห้ามการขอทานในที่สาธารณะ
- กำหนดให้เจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุม และนำผู้ขอทานเข้าสู่กระบวนการคุ้มครองและฟื้นฟู
- มีบทกำหนดโทษ ทั้งโทษปรับและจำคุก สำหรับผู้ฝ่าฝืน
- จัดตั้งคณะกรรมการควบคุมการขอทาน เพื่อกำหนดนโยบายและแนวทาง
วันที่ประกาศ: 29 เมษายน 2559 (บังคับใช้หลัง 90 วัน)
